Het hart van de wijk klopt door in ‘t Houkje

9 maart 2026

Wat begon als een idee aan de keukentafel, groeide uit tot het kloppend hart van Delfzijl-Noord. Jarenlang was ’t Houkje een plek waar vrijwilligers elkaar vonden en waar buurtbewoners zich thuis voelden. Op 1 januari is ’t Houkje overgegaan van het bewonersbedrijf naar Werkpro. Voor bestuursleden Silly Udema, Alje Boer en Hendrik Swart was dit een moment van loslaten maar ook van trots. Samen blikken ze terug en kijken vooruit.

Silly herinnert zich het begin nog als de dag van gisteren: “Na de herstructurering van Delfzijl-Noord was alles weg. Het Wijkcentrum, Brakzand, De Grote Beer… er was nergens meer plek voor bewoners of verenigingen. Dat voelde niet goed.” In 2012 besloot een groep bewoners daarom dat het anders moest. In de net opgeleverde Brede School in Delfzijl-Noord vonden ze hun kans. “We hebben het bewonersbedrijf opgericht en zijn begonnen met ’t Houkje. In het begin hadden we beneden alleen het cafégedeelte. Later kregen we de hele gang. Er kwam een bibliotheek, een biljarttafel, speelgoed voor kinderen. Het was een ontzettend mooie plek.”

Van klaslokaal tot buurtcafé
Alje glimlacht als hij terugdenkt aan de verbouwing: “Het was oorspronkelijk een klaslokaal. We hebben er zelf een keuken in gezet. De bar kwam van voetbalclub Neptunia uit Uitwierde, die samenging met de Eemsboys. Ook de koelkasten en het meubilair kwamen daar vandaan.” Vrijwilligers vonden ze via mond-tot-mondreclame en advertenties in De Noordproat. “Met subsidie van de gemeente konden we Bianca de Vries als vaste kracht aanstellen, om leiding te geven aan de vrijwilligers”, vult Hendrik aan. “Ik had nul bestuurlijke ervaring maar we deden het gewoon.”

Onze wichter
“We hadden vooral veel plezier met elkaar”, blikt Hendrik terug. Ook Alje en Silly koesteren warme herinneringen aan die tijd. Silly: “Ik heb er een heel fijn gevoel over, vooral over hoe we altijd met elkaar hebben samengewerkt.” Ze spreken alle drie met veel warmte over de vrijwilligers. “We werken al een paar jaar met een vaste groep. Dat zijn echt onze wichter,” zegt Hendrik. Daar is Silly het volmondig mee eens: “Ze zijn bekend in de wijk. Dat trekt mensen aan. Iedereen kent elkaar hier.” Alje knikt ook: “Onze wichter zijn keien. Stuk voor stuk.”

Verhuizen
Toen de Brede School deels werd gesloopt, moest ’t Houkje verhuizen naar boven. “Dat was wel even spannend,” zegt Silly “Er was veel onzekerheid maar het is toch goed gekomen.” De gemeente liet de keuken aanpassen en zo ontstond er boven opnieuw een volwaardige ontmoetingsplek, waar altijd wel wat te doen is.Er vinden postzegelbeurzen, computerclubjes, verjaardagen en sportactiviteiten plaats. “Als er gevoetbald wordt, is ’t Houkje gewoon de voetbalkantine,” lacht Alje.

De overstap naar Werkpro
Maar de subsidie stopte en daarmee kwam de toekomst van ’t Houkje op losse schroeven te staan. “We hadden geen keuze,” zegt Silly. “Zonder subsidie was het niet te doen.” Na anderhalf jaar gesprekken voeren met de gemeente, en later met Werkpro, werd Werkpro de nieuwe beheerder. “We hebben ons echt hard gemaakt voor het behoud van de vaste kracht, Siska van der Laan, en ook voor het behoud van onze wichter, waar Anja Tap er één van is” zegt Hendrik. “Dat is gelukt. Eigenlijk is alles gewoon bij het oude gebleven.”

Loslaten
“Het is wel raar,” zegt Hendrik. “Zes weken geleden had ik hier nog wat te zeggen. Nu ben ik klant en betaal ik voor mijn koffie. We moeten het loslaten.” Het drietal nam afscheid van de vrijwilligers met een etentje bij De Boegschroef. “We zijn zó trots op hen. Ze zijn en blijven het hart van deze plek”, aldus Silly. “Het mooie van Werkpro is dat onze wichter nu veel meer mogelijkheden hebben om zich te ontwikkelen,” vult Hendrik aan. “Dat vind ik echt geweldig. Als er één van hen daardoor kan doorstromen naar een betaalde baan, is deze overname al een succes geweest.”

Vooruitkijken
Het bestuur blijft actief in de wijk, onder meer met Nij Begun. “We gaan weer mooie nieuwe plannen maken voor de wijk, er moet nog zoveel gebeuren,” zegt Silly. “En we zoeken nieuwe bestuursleden, vooral jongeren. Dus voel je je geroepen? Meld je dan aan!” Alje besluit berustend: “Het waren mooie jaren, maar het is goud zo. Onze wichter kunnen nu groeien. Dat is onbetaalbaar.” Hendrik knikt tot slot instemmend: “Helemaal mee eens, moar t bennen en blieven onze wichter en ‘t Houkje blift ons’ Houkje.”